op een doodgewone avond in het stadje autumnville mag hugo iets ongewoons doen: voor het eerst mag hij in zijn eentje de boekwinkel van zijn vader afsluiten. zorgvuldig controleert hij of er geen klanten meer in de winkel zijn. als hugo daarna buiten staat en de sleutel in het slot steekt, hoort hij een meisje zijn naam roepen. de stem lijkt uit de winkel te komen, maar hugo weet zeker dat daar niemand is. en er is ook niemand buiten op straat… ‘autumnville beleef je als een film die je na de laatste akte met open mond achterlaat.’ – tim oliehoek, filmregisseur met qr-code naar de bijbehorende soundtrack