briljant boek.’ – neue zurcher zeitung hoe kan men ‘glorieus’ zijn in een land waar corruptie en onderdrukking heersen, waar alleen diegenen overleven die zich onderwerpen aan het regime? hoe moet men deze ervaring te boven komen als er niet over gesproken wordt, zelfs niet na de emigratie en zelfs niet met de eigen dochter? ‘wat zien ze als ze met hun sovjet-ogen door de gordijnen naar de binnenplaatsen en straten van een oost-duitse stad kijken?’ vraagt nina als ze denkt aan haar moeder tatjana en haar vriendin lena, die halverwege de jaren negentig oekraïne verlieten, in jena strandden en daar opnieuw begonnen. lena’s dochter edi vraagt er al lang niet meer naar, ze wil niets met haar afkomst te maken hebben. in alles moet mooi zijn aan de mens vertelt sasha marianna salzmann over tijden van omwenteling, van de ‘vleesmolen-tijd’ van de perestrojka tot het huidige duitsland; hoe systemen desintegreren en mensen worden meegesleurd in de maalstroom van gebeurtenissen. salzmann volgt vier levens en traceert vol empathie en met grote intensiteit de onverbrekelijke verstrengeling van generaties, door tijd en ruimte heen. ‘mooier kun je niet vertellen over de pijn van wat verloren is gegaan.’ – deutschlandfunk kultur