op een frisse dag in de lente wordt de jonge graaf jan, keurig vanbinnen en keurig vanbuiten, door zijn vader naar de stad gestuurd, want het is tijd dat hij een meisje vindt om mee te trouwen. ‘neem het familieservies maar mee, jan,’ zegt vader van zwartewaal tot stortregen. ‘en kom pas terug naar huis als je haar hebt gevonden, het meisje dat weet hoe het hoort.’ het nieuws gaat sneller door de stad dan de jonge graaf zelf. maar het is nog niet zo makkelijk om een geschikt meisje te vinden. en wat doen al die kinderen op straat? een sprookje over tafelmanieren en gastvrijheid.