bijna vijandig keken de bergen me aan toen het vliegtuig zijn landing inzette naar kansai airport. zouden er ook vlakten bestaan in japan? welk eiland was shikoku? manhaftig probeerde ik elke angst voor het onbekende te verdringen. was dit nu waar ik van droomde? weg was de euforie van de laatste dagen. weg was het vastbesloten gevoel dat ontstond anderhalf jaar terug. ik was tweeeneenhalve maand aan mezelf overgeleverd. het was alsof het nu pas tot me doordrong. ik, alleen met mijn rugzak. met moeite drong ik mijn tranen terug en ik nam me voor om bij aankomst in osaka het eerste vliegtuig weer naar huis te nemen. vronie konijn vronie konijn (1955) is een dochter van piet konijn en dieuwertje koomen. ze loopt graag en veel. in het boek vronie, veronique en veronica beschrijft ze de impact die de voettocht in 2013, van bobeldijk naar santiago de compostela in noord-spanje (2.900 kilometer) op haar heeft gehad. in 2017 liep ze de 88 tempelroute in japan (1.200 kilometer). een jaar later liep ze van santiago de compostela naar finisterre en via muxia weer terug naar santiago de compostela (200 kilometer).