“doorbreekt de complexiteit van geweld en de mythes rondom slachtoffer- en daderschap.”   het parool “zwijgpijn is een filmisch beschreven roman dat leest als een psychologische thriller. het moedigt aan tot spreken, zodat de zwijgpijn over huiselijk- en seksueel geweld kan worden geheeld.”  karin bloemen- cabaretiere, zangeres en actrice “adembenemende familiegeschiedenis, een aangrijpend en indringend mooi verhaal.”  dagblad van het noorden waarover spreek je, wat verzwijg je en waarom? zwijgpijn is een meeslepende, filmische vertelling die gebaseerd is op een waargebeurd verhaal en toont de complexiteit van geweld tegen vrouwen.  in deze familiegeschiedenis geeft het verleden betekenis aan het heden. een ode aan zowel het zwijgen als het spreken over ervaringen van kwetsbaarheid, en aan de eeuwenlange complexiteit van die paradox.  dit aangrijpende verhaal laat je diep onder je huid kruipen, terwijl je onderweg vat krijgt op een heilzame onderstroom. een verbindende kracht die tijdloos is en die we maar al te gemakkelijk geneigd zijn te vergeten: de liefde.  2013 nadat anne, moeder van twee jonge kinderen, haar gewelddadige huwelijk weet te ontvluchten, bouwt ze razendsnel een nieuw succesvol leven op. jaren later, tijdens een feestelijke trip naar parijs, onthult haar dochter merel een lang verzwegen, heftig geheim. anne belooft om er met niemand over te praten, maar beseft meteen de onmogelijkheid daarvan. wat volgt is een emotionele en strijdbare zoektocht. anne ontdekt dat dit trauma zich niet alleen in het hier en nu manifesteert, maar van generatie op generatie werd doorgegeven.  1771 in de haven van het noord-duitse vissersdorp ditzum staat de achttienjarige elisabeth op de kade, met haar kind op de arm. ze realiseert zich dat dit ook de plek is waar haar grootmoeder katharina jarenlang op de uitkijk had gestaan. turend over zee, in de hoop dat er een schip de haven binnen zou varen met aan boord haar vader. katharina, die haar hoogzwangere moeder verloor op de geselberg, verbrand, op verdenking van hekserij.        janine meins (1971) is getrouwd en moeder van vijf kinderen. ze was ruim twintig jaar werkzaam als directeur en toezichthouder in onderwijs, zorg en welzijn, waar ze zich onder andere bezighield met complexe vraagstukken rond integriteit en sociale veiligheid. daarnaast deed ze wetenschappelijk onderzoek naar de impact van familiesystemen van vrouwelijke topmanagers. in 2021 besloot ze zich volledig te wijden aan het schrijven van haar debuutroman zwijgpijn