zwerfvuil wanneer je denkt dat je alles al kwijt bent, kun je altijd nog dat laatste beetje verliezen: jezelf. commissaris liese meerhout werkt sinds twee maanden bij de antwerpse moordbrigade. ze heeft haar oude leven vaarwel gezegd. weg brussel, weg liefde, weg alles. ze begint van nul af aan en dat is moeilijk. de pijn achtervolgt en overvalt haar. in haar nieuwe thuisstad waait een akelige wind. de schim, zoals hij door de pers wordt genoemd, maakt naar eigen zeggen de straten schoon: bedelaars en drugsverslaafden worden als wild opgejaagd en vermoord. liese duikt in het duistere verleden van een van de slachtoffers, maar al snel voelt ze de hete adem van de schim in haar eigen nek... ‘niet alleen bedenkt hij plots die geloofwaardig en verrassend zijn, maar ook de uitdieping van zijn personages blijft boeiend. zijn vakmanschap staat op hoog niveau.’ – het nieuwsblad ‘geloofwaardig personage in de hoofdrol en een gedetailleerde, vlotte schrijfstijl. ieder. boek. opnieuw.’ – de bib van louise op facebook ‘wat is ze echt, die liese meerhout.’ – hebban ‘coppers is altijd een goede keuze.’ – libelle leesclub