in de regio’s heersen gevoelens van verdriet en frustratie. men voelt zich niet gehoord en gezien door de haagse politiek en de randstad. de provinciale statenverkiezingen hebben laten zien dat het nu wel mooi geweest is. de verhoudingen moeten worden rechtgetrokken. hoe heeft deze situatie van achterstelling kunnen ontstaan? en welke wegen staan ons nu open om de regio’s en provincies te versterken? in dit boek biedt marijn molema in kort bestek een overzicht van de geschiedenis van het regionaal beleid van de afgelopen zeventig jaar, laat hij op een levendige en persoonlijke manier zien wat er fout gegaan is en geeft hij aan welke oplossingen er mogelijk zijn. zwaaien, roepen, springen, – de titel is gebaseerd op het verhaal ‘de vlieger' van kinderboekenschrijver arnold lobel – is een relaas van een persoonlijke zoektocht, een historisch overzicht en een pleidooi ineen. molema is zelf kind van de regio en kent de thematiek van achterstelling van binnenuit. op openhartige manier maakt hij de lezer deelgenoot van zijn twijfels en emoties. vanuit de geschiedenis trekt hij fascinerende lijnen door naar het heden. als onderzoeker aan het planbureau fryslan heeft hij gewerkt aan een model voor brede welvaart waarin de kracht van de provincie centraal staat. marijn molema is plaatsvervangend directeur van het planbureau fryslan en bijzonder hoogleraar ‘regionale vitaliteit & dynamiek’ aan de rijksuniversiteit groningen.