‘om mijn zus te zien, hoef ik niet ver van huis. ik zag haar gisteren nog, bij kaddour op het mosveld. ze nam een hap van haar broodje grillworst, en was in de weer met een servetje omdat ze bang was dat de saus op haar blouse kwam. kaddour is tot in de wijde omtrek van noord beroemd. voor de broodjes grillworst moet je een nummertje trekken, ik snap dat, sta mezelf dit ongeveer eens in de anderhalve maand toe. “met alle groentes?” vragen ze daar dan. “en allebei de sauzen?” ik neem alle groentes, en geen saus. m’n zus neemt alle sauzen, geen groentes.’ marja pruis wandelt naar tuindorp oostzaan, het deel van amsterdam-noord waar haar familie vandaan komt. ze moet haar ouders iets vertellen over hun jongste, haar zus. zonnehuis is een gothic story met realistische wortels. pruis richt de blik waar ze zo geliefd om is op grote vragen. wie ben je? bij wie hoor je en blijft dat je hele leven zo? wat is heimwee? wat betekent het je schuldig te voelen? wat is een gelukkig leven en had dit ook heel anders kunnen lopen?