"jan cartens was een verteller die met een licht melancholische toon wist te boeien in redelijk succesvolle titels als ‘dat meisje uit munchen’, ‘de verleiding’, ‘maagdenbruiloft’ en ‘de verloren tuin’. dat hij in zijn jongere jaren ook gedicht had, herinnerden een paar generatiegenoten zich, maar als zodanig is hij nooit doorgebroken en dit ondanks het feit dat deze verzen in gerenommeerde bladen zijn verschenen. ivo kievenaar, zijn jongste zoon, heeft nu ter gelegenheid van cartens’ vijfde sterfdag een selectie gemaakt uit het poetisch oeuvre van zijn vader en deze in een mooi uitgegeven bundel bijeengebracht. kievenaar zelf sluit de bundel af met een ontroerend portret van zijn vader en van zijn grootmoeder. hij verhaalt de werdegang van zijn vader en hoe die, als jong beginnend katholiek auteur hardhandig de oren gewassen kreeg door de stalwacht van de rk-letteren, michel van der plas. in dit kader citeert hij onder meer van der plas’ scheldvers ‘gladde-jolen en de bijbel’, een trouvaille, die voor ieder die in deze literaire periode geinteresseerd is deze uitgave al onmisbaar maakt." (camiel hamans in brabant cultureel, 2012)