je leeft. je deelt. je wordt gezien. tania’s leven lijkt op dat van zovelen: werk, gezin, vriendinnen, shoppen, af en toe een cavaatje, romantische netflixseries. kuieren in antwerpse straten, de danslessen in borgerhout, haar rituelen. alles voelt veilig en vertrouwd, tot de routine begint te rafelen. een vreemd mailtje, een onverklaarbare storing op haar tv, subtiele verschuivingen in haar digitale comfortzone. maar wat als het niet bij toeval blijft? wat als iemand haar patronen doorheeft? haar voorkeuren. haar twijfels. haar lichaam. steeds vaker lijkt iemand haar voor te zijn. in haar inbox. in haar huiskamer. in haar hoofd. tania probeert zich te verzetten, maar hoe ontloop je iets dat je niet kan zien? iets dat zich perfect weet aan te passen? dat weet wanneer je lacht. wanneer je boos bent. wanneer je alleen bent. “een psychologische thriller over onzichtbare controle, alledaagse technologie en de dunne grens tussen online gemak en digitale nachtmerrie. meeslepend, beklemmend en pijnlijk herkenbaar.” zonder hart is de tweede roman van francis de jonghe. na zijn sterke debuut gij zult niet doodslaan keert de auteur terug met een beklijvend en visionair verhaal dat de lezer doet nadenken over de grenzen tussen menselijkheid en technologie. in zonder hart waarschuwt de jonghe voor de gevaren van artificiele intelligentie en de mogelijke ontmenselijking die ermee gepaard gaat. met zijn heldere schrijfstijl en morele diepgang weet de jonghe opnieuw een actueel thema te verweven in een meeslepend verhaal dat tegelijk spannend en verontrustend is. een boek dat niet alleen vermaakt, maar ook confronteert.