franka en phinus vormen al veertien jaar een hecht paar, wanneer ze hun enige kind, hun zoon jem, verliezen. vanaf dat ogenblik belanden ze in een nachtmerrie waaraan geen eind lijkt te komen. zij wil samen rouwen, herinneringen ophalen, jem levend houden, maar phinus weigert om over het gestorven kind te praten. hij wil het liefst alles vergeten, zo snel mogelijk, want hij wordt verteerd door schuldgevoelens. in een poging hun vroegere verbondenheid te herstellen, trekken ze er samen op uit. maar er komt helaas niets meer terug van het oude sprookje.