‘hermann heeft een uiterst precieze, nieuwe taal gevonden voor wat niet gezegd kan worden.’ – florian illies in die zeit in negen schitterende verhalen over liefde en verlies, eenzaamheid en hoop schetst judith hermann in haar verbluffende debuut uit 1998, zomerhuis, later, een levendig en aangrijpend beeld van een generatie die klaar en angstig is om het verleden achter zich te laten en onzekerheid te riskeren op zoek naar een nieuw, zij het fragiel evenwicht. ‘het is het inzicht in de kracht van het weglaten, de macht van het onbewuste, die judith hermann tot een groot verteller maken.’ – frankfurter allgemeine zeitung ‘bij judith hermann is het alsof je in de nachten afdaalt naar een plek vol oud verdriet.’ – de groene amsterdammer