het voelt alsof de wereld op instorten staat. dus hoe kunnen we dan vasthouden aan ons optimisme? hoe kunnen we onze hoop, vertrouwen en geloof in iets beters voeden? en hoe kunnen we in deze verdeelde wereld onze kalmte bewaren? in dit prachtig geschreven, verhelderende stuk overdenkt booker prize-genomineerde elif shafak dit pessimistische tijdperk, waarin onze politiek wordt geleid en misleid door emoties, en waarin desinformatie en angst de norm zijn. in een gevoelig, bemoedigend pleidooi voor optimisme diept shafak haar eigen herinneringen op en put ze uit de kracht van verhalen om te laten zien hoe democratie, tolerantie en vooruitgang door schrijven gevoed kunnen worden. daarbij geeft ze en passant ook nog antwoord op de meest prangende vragen van onze tijd.