marnix, columnist en tv-persoonlijkheid, is op de vlucht geslagen na een publiek schandaal rond compromitterende foto’s. de vele aantijgingen en valse suggesties hebben hem naar schotland gedreven. en er is iemand die hem op duistere wijze belaagt. op een afgelegen weggetje raakt hij gewond bij een auto-ongeluk. hij wordt opgevangen door sibyl in haar huis op een heuvel. tijdens zijn herstel raakt hij ingesloten door herinneringen, angsten, en door een geheim dat als een schaduw over alles hangt. daarnaast dringen de zorgen om zijn tweelingbroer zich steeds dwingender op. ook sibyl heeft haar littekens. tussen wantrouwen en toenadering ontstaat een kwetsbaar evenwicht. door marnix’ aanwezigheid begint ze te twijfelen aan haar eigen zorgvuldig bewaakte grenzen. zinderingen is een roman over reputatie en schuld, over de verwoestende kracht van trial by media, en hoe mensen nader tot zichzelf en tot elkaar kunnen komen, juist wanneer hun levens tijdelijk zijn ontregeld. robert haasnoot (1961, verenigde staten) verwierf bekendheid met zijn romans over het vissersdorp zeewijk, waaronder waanzee, steenkind en de heugling. voor waanzee ontving hij de prix des ambassadeurs; de heugling stond op de longlist van de libris literatuur prijs. zijn werk is in meerdere talen vertaald. haasnoot schrijft ook toneel en is docent aan de schrijversacademie. na een diagnose van uitgezaaide longkanker in 2022, waarvan hij herstelde, schreef hij uitzaaien (2025). over uitzaaien: ‘ uitzaaien is een bijzonder boek. het heeft niets van de grimmigheid die je met een terminale ziekte in verband brengt en is eerder licht en levenslustig dan zwaarmoedig of berouwvol (...) je zou kunnen zeggen: verstrek dit boek aan iedereen die terminaal ziek is.’ nrc ‘...een wereldnummer, een essentieel werk, een song direct uit het hart (...) het is beklemmend goed, verhelderend, bewonderenswaardig, vrij van gelamenteer (...) lucide, fijnzinnig geestig, al ademt het ook meer dan genoeg kwetsbaarheid.’ guus bauer, literatuurplein.nl over ander werk: ‘haasnoots proza heeft een geladenheid: zijn woorden bezweren de stilte, maken haar tot bondgenoot. sobere poezie van dromen en beelden.’ de standaard ‘schitterend mooi.’ trouw ‘de snelle lezer krijgt een verhaal dat van begin tot het einde boeit, de aandachtige een gelaagd drama dat tot herlezen dwingt.’ nrc