de zeven huizen in deze zeven verhalen zijn leeg. doorgaans niet in de letterlijke zin van het woord, maar verstoken van liefde of leven, verstoken van mensen of de waarheid of van herinneringen. in de gespannen, visionaire verhalen van samanta schweblin sluipt er altijd wel iets terug: een geest, een gevecht, indringers, een lijst van dingen die je moet doen voordat je doodgaat, de eerste ontmoeting van een kind dat voor een duistere keuze staat, of de feilbaarheid van ouders. ‘alsof je in een donker gat tuimelt.’ – the sunday times schweblin neemt nooit de verwachte weg, maar graaft onder de huid en onthult ongemakkelijke waarheden over ons gevoel van thuis, van erbij horen, en van de broosheid van onze band met anderen. zeven lege huizen is een toegangspoort tot een uiterst originele geest, en een katapult in schweblins destabiliserende, opwindende literaire wereld; in de spaanstalige wereld wordt zeven lege huizen als een hedendaagse klassieker beschouwd. ‘schweblins bijzondere genialiteit ligt in het feit dat er iets inherent woests en onbestuurbaars aan haar werk is.’ – financial times ‘een vlammende verhalenbundel die je het gevoel geeft alsof het huis instort met jou erin, van de international booker prize finalist, toonaangevend in een voorhoede van latijns amerikaanse schrijvers die hun eigen 21e-eeuwse canon smeden.’ – o, the oprah magazin