met zelf treedt andrea voigt voor het eerst naar buiten als fotograaf. in 25 portretten 'verbeeldt' zij zichzelf: serieus, maar ook met humor. net als in haar poezie - van andrea's hand verschenen drie dichtbundels als ook twee romans - draait het bij haar om verbeelding. haar fotowerken, met titels als 'denkvrouw', 'zaagvrouw', 'boevrouw', 'patvrouw' om er maar een paar te noemen, sluiten aan bij de gedichten in haar laatst verschenen bundel: 'plankvrouw'. 'andrea voigt stilt haar honger ongehoord gretig in een wilde zoektocht naar de immer fel begeerde antwoorden op universele vraagstukken. zoals eerder in haar poezie gebruikt ze daarvoor haar eigen waarachtige zelf,' schrijft fotograaf martijn doolaard in zijn inleiding in het boek. '...voigt verstopt zichzelf achter talloze maskerades. durft ze zich niet te laten aanschouwen? of toont ze juist meer door het weglaten van verkenningspunten op zoek naar de eigen verkenningspunten? ze zit er blijkbaar goed, daar achter die facade,' zo vervolgt hij. 'ze kijkt niet, maar wel ernstig. ze verbeeldt zich, maar niet te veel. ze is kwets- en ongenaakbaar. ze laat ons in twijfel...'