in ze hebben mijn vader vermoord van edouard louis keert de franse literaire sensatie terug naar zijn bejubelde debuutroman weg met eddy bellegueule. met nauwelijks verholen woede, en in een prachtige stijl, probeert louis te doorgronden wat zijn vader in zijn leven heeft moeten doorstaan. ‘dit is het verhaal van mijn vaders leven en de gebeurtenissen die dat leven hebben verwoest, van zijn geboorte tot zijn naderende dood. het is een poging om hem, en de wereld waarin hij leeft, te begrijpen. dit is het verhaal van het onvermogen van een vader en zoon om met elkaar te praten. dit is het verhaal van een man uit de arbeidersklasse, waarbij zijn verwachtingen, zijn geluk, zijn passies en zijn dromen langzaam maar zeker verpletterd worden door de samenleving. een man, of een persoon, waar het in de literatuur bijna nooit om draait. maar bovenal is dit een collectieve geschiedenis, een reflectie op de wijze waarop politiek en overheden onze lichamen direct beinvloeden.’ – edouard louis