wie dit boek heeft gelezen en beleefd, zal voorgoed met een andere blik naar de wereld kijken duizenden jaren geleden woonden diep in de euraziatische steppe een aantal stammen, onze voorvaderen. hun levens waren zwaar: de toekomst was duister en hun religieuze leiders, met hun vele, altoos ruziemakende goden, waren onbetrouwbaar en bedrogen hen met valse rituelen. een man kwam in opstand tegen die willekeur van de goden en hun die - naren: zarathustra. hij was het die de mensen hoop gaf door hen ervan te overtuigen dat er maar een god bestaat, de bestierder van de wereld. deze god gaf zarathustra de opdracht om de mensheid naar het juiste pad te leiden. en zarathustra begon met zijn missie volgens het adagium: goede gedachten, goede spraak, goede daden. zarathustra was de uitvinder van het monotheisme en zou grote invloed hebben op het jodendom, het christendom en de islam. duizenden jaren later pakt kader abdolah de draad van zarathustra op en vertelt hij ons de oerverhalen die tot ons diepste wezen behoren. het resultaat is de schitterende vertelling zarathustra. wie dit boek heeft gelezen en beleefd, zal voorgoed met een andere blik naar de wereld kijken. kader abdolah (iran, 1954) is niet alleen de schrijver van grote romans als het huis van de moskee, salam europa! (longlist eci literatuurprijs 2017) en voordat het laat wordt, maar ook de vertaler en bezorger van grote klassieke meesterwerken uit de wereldliteratuur, zoals de koran, 1001 nacht en wat je zoekt, zoekt jou, over de perzische mysticus rumi. over wat je zoekt, zoekt jou: ‘abdolah zag het opeens: het levensverhaal van rumi, op de vlucht voor de mongoolse invasie, is het verhaal van de immigrant.’ lotfi el hamidi, nrc ‘al schrijvend vindt kader abdolah een plek om te wonen. hij reconstrueerde rumi’s levensloop. dat doet de auteur op de voor hem bekende manier: kort maar krachtig en in beeldend nederlands.’ lies schut, de telegraaf over voordat het laat wordt: ‘kader abdolah heeft zich een eigen plek en publiek in de letteren bevochten en zet het nederlands naar zijn hand.’ ariejan korteweg, de volkskrant