'zachte wezens zijn we, ernaar verlangend om al het moois dat we in ons meedragen te kunnen inbrengen in ons leven en in de wereld' de versjes en gedichtjes in 'zachte wezens', fris en luchtig, soms met de stem van het kind, soms al getuigend van ontwakende wijsheid, vertolken dit zo mooie verlangen. schrijfster monique veyt, tevens menswetenschapper en beeldend kunstenaar, neemt ons mee op een heerlijke reis... de reis naar die schoonheid, warmte en wijsheid van vanbinnen. 'ik heb een hoofd vol woordjes lief en klein ik heb een hart vol kleurtjes zacht en rein ik heb een buik vol vuurtjes warm en fijn' 'zacht rilt het in mijn buik en in mijn hart mijn eigen klank mijn eigen warm mijn eigen zacht en zoet en kalm' 'er zijn zo vele vuurtjes tederheden te zacht voor taal hoe kan ik ze jou bieden ? hier, hier, neem ze aan!' de elegantie en verfijning van vanbinnen in frisse taal gegoten....