in zaailingen schemert door de heldere gedichten een behoorlijk duister wereldbeeld. een landschap waarin niets is wat het lijkt, lichaam en geest in elkaar overlopen, leven en dood een rondedans doen. deze poezie is grappig, ernstig en meeslepend, over wat veiligheid is en wat onvermogen. en hoe je zonder wortels toch een thuis opbouwt. een buitengewoon krachtige debuutbundel van anne-fleur van der heiden, die eerder al talloze lezers veroverde met haar overrompelende roman klaproos. en dan kom je erachter dat de kaarsen die je brandtom je starend vast te houden aan een vlamvan varkensvet zijn gemaakt, er een varken brandtin de vensterbank van je zwarte vierkante raam