in dit boek onderzoekt de franse filosoof michel henry de woorden van christus op fenomenologische wijze. daardoor komen ze in een oorspronkelijk licht te staan en verschijnen ze in een verrassend perspectief. uit de inleiding door ruud welten: "we hebben hier te maken met een fenomenologie die de ervaring van ons leven blootlegt, als de handen die verdorde bladeren opzij schuiven om het in de lente ontluikende leven te onthullen. de verdorde bladeren zijn onze ideologieen en vooral onze interpretaties die het christendom tot een wereldbeschouwing hebben gereduceerd. woorden van christus is een boek dat een unieke weg heeft afgelegd en uitkomt bij een naakte, van elke traditie ontdane sprekende jezus." michel henry: "wat er werkelijk toe doet, kan niet uitwendig aan het leven zelf zijn. de relatie tussen de levende en zijn eigen leven is inwendig en uiterst intiem. de gangbare opvatting van "god" verdient dan ook een grondige revisie". deze revisie wordt door henry ingezet met zijn opvatting dat de oerwaarheid in het ik moet worden gezocht. michel henry was een van de grote franse filosofen uit de school van de fenomenologie. samen met enkele anderen (ricoeur, levinas, derrida, marion) was hij een voortrekker van 'god in frankrijk', de wending in de filosofie waarin wordt geprobeerd de werkelijkheid van 'god' opnieuw te doordenken. dit laatste boek van hem verscheen kort na zijn overlijden in 2002 en is voor een breder publiek in een toegankelijke stijl geschreven.