‘een openhartig boek. verplichte kost voor iedereen in de zorg maar ook voor ons allemaal.’ dwdd-boekenpanel in dit persoonlijke boek onderzoekt nicci gerrard alle aspecten van dementie. wat is het? hoe gaat de maatschappij ermee om en wat zegt de wetenschap erover? ze put uit kunst, literatuur en filosofie, neemt je mee in de belevingswereld van de buitenstaander en in de ervaringen van mensen die zelf deze ziekte hebben. want wat betekent het om mens te zijn, om een identiteit te hebben, om jezelf te zijn en jezelf vervolgens kwijt te raken? ‘dementie is een ontmanteling, een uitdoving – een verdwijnen van betekenis. sinds ik mijn vader in slow motion heb zien sterven, tot zijn werkelijke dood in november 2014, ben ik veel bezig geweest met dementie: met degenen die het hebben en degenen die voor hen zorgen. dit is een boek vol verhalen van mensen, zowel verdrietig als optimistisch. het is een reis door de schemering en dan de duisternis – en dan verder naar de andere kant.’de pers over woorden schieten tekort ‘een boek vol liefde en hartstocht, en met een boodschap: mensen met dementie moeten met veel meer respect en waardigheid worden behandeld dan nu gebeurt.’ nrc handelsblad ‘gerrard schrijft op een prettige, bewogen manier. ze is scherp en nietsontziend tegenover alle ellende die het alzheimerdomein kenmerkt, maar ze blijft steeds zoeken naar de mogelijkheid om liefde te ontdekken tussen de slachtoffers en de omgeving.’ bert keizer, trouw ‘aangrijpend en tot-op-het-beenmerg openhartig verhaal over het lot van mensen met dementie. prachtige, bedremmelde zinnen.’ de correspondent