op 24 oktober 2020 overleed suzanne haest. wij waren met elkaar getrouwd. in de reacties van mensen doet wat ze zeggen er maar in heel beperkte mate toe. met woorden wordt de plank vaker gemist dan dat de overkant van het water bereikt wordt. vreemd genoeg raken mijn woorden wel een belangrijke snaar bij mezelf. daardoor heb ik de 3 maanden na haar overlijden elke ochtend vroeg uren zitten schrijven. niet met behulp van denken of door te luisteren naar mijn gevoel. ik heb de woorden gewoon laten komen en naderhand veel niet geschikt geacht om te mogen blijven. dit boekje is wat er overbleef. voor wat het waard is. michiel van den heuvel