Woon ik hier
Woon ik hier
Een zwijgen er waren anderen, veel anderen, mevrouw, die net als u op laatste kamers woonden. Een gang vol woorden, en ze gingen in en uit. Dit was uw kamer.
Zicht op het park. In plastic tassen bewaarde u muziek, daar was een groot, welluidend zwijgen over de liefde en het leven. U koesterde, mevrouw, u die geen moeder was, foto’s van kinderen, twee kinderen, spoorloos, die uit een krant of tijdschrift tot u zwegen.
En in uw stoel, mevrouw, daar zaten beertjes, en u zei welterusten, ’s avonds laat, in uw kamer aan het stille park, in uw groot, welluidend zwijgen. De pers over eerder werk: ‘tedere, kleine herinneringen […]. Kalme, fluisterende taal.’ trouw ‘gedichten om bij je te hebben.’ limburgs dagblad ‘subtiele en bij vlagen zeer ontroerende bundel.’ **** het parool ‘herkenbaar, met een helder oog voor het juiste detail.’ vrij nederland
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
De tempeliers in de Lage Landen
de tempelorde werd in 1120 opgericht om de pelgrims in het heilige land te beschermen. de tempelrid...
Dit ben ik
'dit ben ik' is jouw eigen boek. in zeven schriften schrijf, plak en teken je over jezelf. langzaam...
Buhne
"zeldzaam zijn zij, de onafhankelijken van geest, bouwend aan het fundament van verdraagzaamheid", ...
De Scheldehelden
wanneer jommeke op het nieuws hoort over enkele vreemde gebeurtenissen in de haven, besluit hij om ...
