soms lijkt het alsof de coronaperiode ver achter ons ligt. een nare droom, een vage herinnering - iets dat in elk geval niets meer met het heden te maken heeft; iets dat je hooguit nog in de geschiedenisboeken terugvindt. merkwaardig, hoe snel de aandacht is verschoven naar weer nieuwe crises - eerst in oekraine en nu in israel. alsof het een cyclisch gebeuren is. een tijdelijke bevlieging waar we met z’n allen in worden meegetrokken. maar omdat het zo snel uit het algemeen bewustzijn is verdwenen, dreigen we ook te vergeten wat er is gebeurd. we hebben daadwerkelijke tirannie meegemaakt, en overheden, bedrijven, ja zelfs onze medeburgers hebben ons op schokkende wijze verraden. vergeet niet: het is minder dan twee jaar geleden dat we in lockdown leefden; dat we ‘s avonds de deur niet meer uit mochten; dat we semiverplicht experimentele injecties moesten laten inspuiten; dat we onze ouders en grootouders alleen moesten laten sterven; dat babies een staaf in de neus geduwd kregen. dit boek is een uniek tijdsdocument. met zijn scherpe observatievermogen en poetische pen boekstaaft jan bennink de belangrijkste politieke en maatschappelijke ontwikkelingen uit de coronatijd. wanhoop wisselt af met enthousiasme over het verzet dat ontstaat; verdriet volgt razendsnel op euforie - wolf is een boek dat je niet loslaat, een boek om zelf te lezen, maar ook aan je kleinkinderen te geven, straks, over vele decennia, als niemand meer gelooft wat wij hebben meegemaakt… over de auteur jan bennink (1964) is dichter, schrijver en columnist. hij werd meermaals bekroond als reclameman en stond aan de basis van omroep powned. op twitter is hij bekend en berucht onder superjan. van hem verscheen eerder de gedichtenbundel olga en talloze columns in adformatie, de andere krant, de volkskrant online en op janbennink.com.