een beklijvend prentenboek over liefde en afscheid nemen. ‘woensdag ga ik weg’. zo had je het gezegd. je ging weg, maar vertelde niet waarnaartoe en ook niet voor hoelang. het was duidelijk dat je niet op vakantie ging. eerst had ik ontzettend veel vragen. toen werd ik boos. en daarna heel verdrietig. maar er was echt niets aan te veranderen. je vroeg zachtjes: ‘wil jij er woensdag bij zijn? dan kunnen we naar elkaar zwaaien. net zo lang tot we stipjes zijn geworden. stipjes in de verte.’ natuurlijk zei ik ja.