enigszins verscholen in de noord-atlantische oceaan, tussen ijsland en schotland, liggen 18 kleine eilanden: de faeroer, letterlijk “schapeneilanden”. de archipel heeft een hoge mate van zelfbestuur binnen het deense koninkrijk en telt ongeveer 48.000 inwoners. het faeroers, de kleinste van de scandinavische talen, is er sinds 1948 de eerste officiele taal. in deze bloemlezing wordt werk gepresenteerd van acht hedendaagse faeroerse dichters: sigri m. gaini (1975), guerie helmsdal (1941), sigga-maria hjalmarsdottir hojgaard (1990), carl johan jensen (1957), astrid joensen (1949), joanes nielsen (1953), toroddur poulsen (1957) en kim simonsen (1975). hun poezie weerspiegelt de diversiteit in de moderne faeroerse literatuur: de gedichten zijn beurtelings ongepolijst en ruw, dan weer een intellectuele uitdaging en vol pathos. ‘de acht dichters zijn waardige opvolgers van de eerste modernist in de faeroerse literatuur, j.h.o. djurhuus, die zich zijn hele leven inzette voor het faeroers als moderne cultuurtaal. […] de literatuur van deze eilanden is […] zonder meer te vergelijken met die van de rest van europa.’ (malan marnersdottir in het nawoord) windvlinders. poezie van de faeroer is de eerste anthologie van faeroerse poezie in het nederlands. het nawoord is van de hand van malan marnersdottir, hoogleraar faeroerse letterkunde aan de universiteit van torshavn.