een van de opmerkelijkste politici uit de tweede helft van de twintigste eeuw is zonder twijfel willy brandt (1913-1992). zijn politieke leven overspande een groot deel van de twintigste eeuw met zijn oorlogen, wapenwedloop, europese integratie, ineenstorting van het communisme en vorming van een heel ‘nieuw’ europa na het einde van de koude oorlog, met het begin van een periode van vrede en van economische voorspoed. wereldwijde naamsbekendheid kreeg brandt door de bouw van de muur in augustus 1961. het bezoek van kennedy aan het geplaagde stadsdeel met hem aan zijn zijde blijft onvergetelijk. dat jaar startte ook brandts loopbaan in de nationale politiek. aanvankelijk met beperkt succes, tot hij in 1967 minister van binnenlandse zaken en van 1969 tot 1974 kanselier werd. voor zijn ostpolitik en zijn knieval in warschaukreeg hij in 1971 de nobelprijs voor de vrede. zijn plotselinge aftreden in 1974 volgde op de ontmaskering van zijn naaste medewerker gunter guillaume als ddr-spion. nadien werd hij een internationaal gerespecteerd staatsman, die in 1989-1990 zijn droom van de hereniging van de twee duitslanden alsnog in vervulling zag gaan.