nakos hunt zal de aanblik nooit vergeten. zijn beste vriendin amy ligt bloedend op de grond, geslagen door haar eigen man. het lijkt volkomen onmogelijk. dit is tenslotte amy. luide, sterke, uitdagende amy. zelfs maanden later, lang nadat amy’s ex-man de gevangenis in is gegaan, heeft nakos nog steeds moeite om niet te grommen naar iemand die te dicht bij haar komt. dat ene moment verandert alles voor nakos. omdat hij beseft dat het beeld van een sterke, zelfverzekerde vrouw dat amy van zichzelf schildert maar al te vaak een facade is. nakos is vastbesloten om die muur tussen hen af te breken. steen voor steen. gesprek na gesprek. en tot slot, kus na kus...