veertig jaar lang schreef pieter van lierop over film. aanvankelijk enkel in het utrechts nieuwsblad maar tussen 1975 en 2008 was hij de filmman van de gpd en bereikten zijn artikelen via de regionale dagbladen een oplage die groter was dan die van alle landelijke dagbladen bij elkaar. in die periode was er geen enkele nederlandse speelfilm die ontkwam aan zijn scherpe maar tevens mooi ironisch geformuleerde meningen. als de waarschijnlijk meest veelzijdige filmjournalist van nederland versloeg van lierop 32 keer het festival van cannes,26 keer ‘venetie’, 11 keer ‘berlijn’ en hij was jurylid bij soortgelijke manifestaties in moskou, montreal, istanboel, mar del plata, havana en rio de janeiro. zijn specialistische aandacht strekte zich uit van westerns tot hongaarse cinema. intussen was hij kind aan huis in amerika, waar hij grootheden interviewde als james stewart, jack nicholson, robert de niro en norman mailer. hij sprak met o.m. faye dunaway, kim basinger en liv ullmann, maar net zo makkelijk ook met legendarische japanse cineasten als kurosawa, oshima en imamura. als founding father van de kring van nederlandse filmjournalisten werd van lierop uitgenodigd in samenwerking met nrc-criticus andre waardenburg voor de site van de knf een selectie te maken van 25 van zijn meest bijzondere publicaties. daar werden in deze bundel 30 nieuw geschreven artikelen aan toegevoegd die losjes op het oude werk reflecteren. dat wordt gekruid met een schat van herinneringen aan kleurrijke feiten en hilarische anekdotes uit een tijd dat regionale kranten nog fier en onafhankelijk waren.