leven begint in de ruimte die mensen aan elkaar geven. in het leven dat je elkaar schenkt, ontstaat het podium waar wij elkaar in al onze kwetsbaarheid kunnen tonen. het is de ruimte waar elkaars verhaal gelezen kan worden. auteur harry brandsma vertelt in wij zijn net een boek hoe hij zich onder collega-predikanten vaak een vreemde eend in de bijt voelde. soms ook een clown of de provocateur. in ieder geval een buitenstaander die misschien gedoogd wordt, maar uiteindelijk niet serieus genomen hoeft te worden. in de ontmoetingen met anderen kreeg hij de ruimte om zijn eigen geschiedenis om te denken. door het anders gaan lezen van de geschiedenis van het christendom is hij zelfs ‘vreemd’ genoeg predikant geworden. ‘waar in onze kerk maar een manier van geloven werd verkon- digd en de nadruk werd gelegd op moralisme, stond bij ons thuis de deur voor verschillende opvattingen altijd open,’ zo beschrijft hij in zijn ontwikkelingsproces. hij leerde van zijn chi kung-docente een variant op een klassiek christelijk thema: ‘als een deel van het lichaam beweegt, beweegt elk deel in het lichaam.’ harry nodigt zijn lezers uit om samen een lichaam te zijn en te dansen in de tussenruimte, de plaats die ons gegeven is