mo is geen monster. dat is precies wat het boek zo ongemakkelijk maakt. mo is ook een man die van binnenuit weet wat er misgaat. hij heeft gezien hoe een samenleving instort. hij herkent de patronen mo besluit om te waarschuwen voor de islam, vreemdelingen, politiekers, wetteloosheid enz mo koopt op een impulsieve middag een pistool en een mes bij een wapenhandelaar in gent. officieel voor decoratie. eigenlijk voor zijn boek — hij wil een roman schrijven over een verzetsstrijder die hij koenraad zal noemen, en hij denkt dat hij een moord moet hebben gepleegd om die goed te kunnen beschrijven. de grens tussen fictie en werkelijkheid vervaagt snel.