een meeslepende en actuele cultuurgeschiedenis over nederland vanaf 1980 tot aan onze coronatijd. op de drempel van 1980 verscheen het ik-tijdperk als kerstspecial van het roemruchte tijdschrift haagse post. de tekst sloeg in als een bom. auteur john jansen van galen beschreef hoe nederland in deze jaren 'een welvarend villadorp' was geworden, waar de inwoners vooral met zichzelf en niet met de samenleving bezig waren. iedereen - lezers, politici, kunstenaars, reclamemakers, geestelijken, wetenschappers, journalisten - herkende wel iets in het beeld dat jansen van galen schetste. en zo werd het ik-tijdperk een gevleugeld begrip voor een samenleving die de weg kwijt was. het ik-tijdperk zag het levenslicht in een verwarrende tijd. de droom dat de welvaartsgroei van de naoorlogse wederopbouw eeuwig zou duren, spatte in de tweede helft van de jaren zeventig uiteen. de werkloosheid liep op, de economie stortte in, een nieuwe internationale wapenwedloop was in de maak, de grote steden waren vervallen, grote groepen nederlanders wendden zich teleurgesteld af van de maatschappij, en de politiek had geen idee hoe dat alles op te lossen.en nu, meer dan veertig jaar later, is de verwarring minstens zo groot: de coronapandemie, de klimaatapocalyps, de oorlog in oekraine, de polarisering en de wankele participatiesamenleving. opnieuw staan de samenhang van onze samenleving en de plaats van het individu erin ter discussie. tegen de achtergrond van deze historische ontwikkelingen nemen jouke turpijn en john jansen van galen met wij en het ik-tijdperk het gevleugelde begrip de maat. ging het ik-tijdperk eigenlijk wel ooit voorbij? wie zijn en waren wij in het ik-tijdperk? en wat is er uiteindelijk van overgebleven?