feiten, geruchten en verzinsels zijn in de requiemgeschiedenis nauwelijks te onderscheiden. de meeste versies baseren zich op geruchten die niet helemaal onwaar zijn, en zelfs de waarheden blijken vaak vertakter dan men redelijkerwijs van een waarheid kan verwachten. daardoor is het requiem van mozart vooral een product van de collectieve verbeelding geworden: omgeven door een rijke verhalenkrans, doordrongen van mysterie, met verdachtmakingen, roddels en regelrechte fantasie. tot op de dag van vandaag... pieter berge zet in dit boek eerst de feiten (en waarschijnlijkheden) op een rijtje. daarna komen de belangrijkste elementen in het requiem-mysterie aan bod: wie bestelde het requiem en waarom? waarom moest daarvoor een anonieme bode worden ingeschakeld? welke rol speelde antonio salieri? hoe zijn schrijvers en andere kunstenaars later met al die dubieuze geruchten en halve waarheden aan de slag gegaan? maar het hoofddoel van het boek is natuurlijk om duidelijke antwoorden te formuleren op de titelvraag wie het requiem van mozart schreef. was het inderdaad salieri, of haydn, of eybler, of sussmayr, of handel ... of toch maar gewoon mozart? en hoe komt het eigenlijk dat er om de haverklap ‘nieuwe versies’ van mozarts requiem verschijnen? 'wie schreef het requiem van mozart?' leest als een whodunit. meermaals wordt in brieven, krantenartikelen en biografieen van toen een dwaalspoor uitgezet, maar pieter berge ontpopt zich als een ervaren detective en betrouwbare gids.