‘het verslinden van toneelteksten is iets waarvoor zelfs een boekenwurm met boulimia zijn neus ophaalt. bijna alle lezers vinden theaterteksten wufter dan een gedicht, muffer dan een essay, saaier dan een handleiding voor personeelsbeleid en literair even relevant als een telefoonboek uit een ander werelddeel’, aldus tom lanoye. wat is een theatertekst? waarin verschilt die van andere teksten? is een theatertekst eigenlijk wel om te lezen? is een theatertekst niet veel meer een ‘partituur’ om uitgesproken of opgevoerd te worden? krijgt een theatertekst zijn volledige betekenis niet pas in zijn enscenering zoals een muziekpartituur in zijn uitvoering? wat is de autonomie van een theatertekst? is een theatertekst een literaire tekst? is iedere theatertekst een drama? kan iedere tekst geensceneerd worden? vele vragen die curator erwin jans in dit nummer opwerpt. ze leveren in elk geval vier eigentijdse theaterteksten op, een stand van zaken over de spanning tussen theater en literatuur, een eigenzinnig kijkje in de keuken van een theaterspeler en theaterschrijver, en een blik in de achteruitkijkspiegel naar tien in de vergetelheid geraakte stukken uit het vlaamse repertoire. met bijdragen van siska baeck, tom van dyck, jan van dyck, erwin jans, freek marien, paul pourveur en willem de wolf. daarnaast is er nieuw werk van alexander baneman, jeroen blokhuis, arno huysegems, myrte leffring, marielle matthee, kreek daey ouwens, hannah roels en jordy spyt.