wetenschap is ongekend succesvol. zij verklaart, voorspelt en transformeert onze wereld. juist dat succes roept een vraag op: rust haar gezag op een absoluut fundament? in wetenschap zonder fundament wordt de verhouding onderzocht tussen verklaring en fundering. wetenschappelijke theorieen blijken robuust en betrouwbaar binnen hun praktijk, maar geen enkele theorie kan zichzelf van buitenaf legitimeren. elke poging tot absolute grondslag voltrekt zich binnen taal en betekenis. dit inzicht leidt niet tot relativisme en evenmin tot wantrouwen jegens wetenschap. integendeel: het opent ruimte voor een nuchtere vorm van objectiviteit — zonder metafysische pretentie. van relativiteit en evolutie tot neurowetenschap en kunstmatige intelligentie: telkens wordt zichtbaar hoe verklaringen krachtig kunnen zijn zonder absoluut te zijn. in het laatste deel verschuift de aandacht naar het individu. wat betekent het om vrij en verantwoordelijk te leven wanneer geen ultiem fundament beschikbaar is? wetenschap zonder fundament is een beschouwend en helder geschreven boek over zekerheid, objectiviteit en hun grenzen — en over de mogelijkheid om rechtop te blijven staan binnen die grens.