ons geheugen is geen simpele database maar een rasverteller die verhalen steeds herschikt en opnieuw vertelt onder invloed van wat we nu mee maken. de hoofdpersoon van deze fascinerende autobiografie wordt uit zijn vaste leefpatroon geslingerd door een epileptische aanval als eerste symptoom van een acute levensbedreigende hersentumor. zijn toekomstperspectief wordt hem afgenomen. maar gelukkig voor ons is het motto van deze auteur: ‘wie schrijft, die blijft’. het resultaat is een gefictionaliseerde autobiografie die er mag wezen. de auteur beschrijft zijn ziekenhuiservaringen en zijn ziekteproces van heel dichtbij , zo intiem dat je naar adem snakt. hij neemt ons van daaruit mee in zijn boeiende ‘werdegang’ als beeldend kunstenaar. dit schept een unieke ervaring: als lezer wordt mij de binnenkant gepresenteerd van het kunstenaarschap en hoe zich die ontwikkelt door de tijd . we worden deelgenoot van intense jeugdervaringen, de ‘wilde haren’ als adolescent/kunstenaar; een zoektocht naar een verklaring voor alles wat hem drijft. de lezer wordt beloond met een rijk boek, mooi taalgebruik, diepe gedachten en gevoelens.