We mogen niks meer zeggen
We mogen niks meer zeggen
Al vele jaren lang staat lectrr elke dag in de krant. De cartoonist ontving stapels fanbrieven, maar ook dreigbrieven, genoot de twijfelachtige eer een tijdlang politiebescherming te krijgen en riep de toorn van de volksrepubliek china over zich af. Lectrr zag in al die jaren zowel zijn krant als de wereld om zich heen veranderen.
Eerst mocht je om alles lachen, daarna mocht er niks meer. Of was het andersom? in we mogen niks meer zeggen brengt hij verslag uit vanuit de loopgraven. Waar kun je nog mee lachen in een wereld waarin feiten er vaak niet meer toe doen en waarin steeds meer mensen zich lijken terug te trekken in hun eigen gelijk, om uiteindelijk alleen nog zichzelf of gelijkgestemden te tolereren?
Kreeg hij zelf met censuur te maken? Mag hij met alles lachen? Of doet hij aan zelf censuur?
Te vuur en te zwaard verdedigt hij de vrije meningsuiting, maar hij stelt zich ook de vraag: is die absoluut? Mogen we inderdaad niks meer zeggen? Of juist wel?
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Het eerste managementboek voor de medewerker
wat ben jij? mens, medewerker of manager? of ben je alle drie? handig als er een boek zou zijn dat ...
Je bent een parel in Gods hand
hoor ik erbij?' dat is een belangrijke vraag in het leven van een tiener. daarom kunnen tieners elk...
Voetbalconditie (Het onmisbaar handboek voor elke voetbaltrainer)
voetbalconditie kent de laatste jaren een enorme ontwikkeling. dankzij verschillende technische mid...
Arrestenbundel
dit boek bevat dertig samenvattingen van rechterlijke uitspraken waarin de zorgplicht van de assura...
