tijdens hun zoektocht naar ansichtkaarten, stuitten sonja van hamel en robert muda op een partij kaarten van bejaardentehuizen. de kleurige luifels hangend aan doorgaans grauwe en fantasieloze gevels van nieuwbouwcomplexen, zijn het toonbeeld van de vooruitgang. in de jaren ’70, ’80 en ’90 verstuurden ouderen de kaarten met handgeschreven teksten vanuit hun appartementen met uitzicht. grappig en ontroerend, maar tussen de regels door schemeren ook eenzaamheid en de aftakelende gezondheid.