'wat niemand ziet' is na het zeer goed ontvangen 'woestijngeest' (2018) de tweede verhalenbundel van jan zwaaneveld. de bundel bevat 18 korte verhalen, die voor een klein deel eerder zijn gepubliceerd in literaire tijdschriften als absint en tijdschrift ei. de verhalen spelen zich deels af tegen de achtergrond van de grootste problemen van deze tijd: de covid-19-pandemie en de klimaatcrisis, en hebben vaak een mysterieus of surrealistisch karakter. veel verhalen zijn ten tijde van de coronacrisis geschreven. terugkerende thema's zijn liefde, verlies, vriendschap en de dood. de personages in deze bundel zijn veelal op zoek of verdwaald. ze zoeken naar liefde, naar hun identiteit, naar waardering, naar een perron op het station van beijing. de schrijver is een enthousiast natuur- en muziekliefhebber en reiziger, en die elementen vind je dan ook vaak terug in zijn verhalen, die een bonte verzameling aan verdwaalde, dolende en zoekende personages herbergen.