thomas verbogt schrijft behalve romans, toneelstukken en korte verhalen al ruim dertig jaar columns. twee decennia lang verschenen die in de gelderlander, de krant van zijn geboortestreek. de columns staan dicht bij zijn andere werk, het zijn korte verhalen over het avontuur van het alledaagse, verslagen van verwondering, momenten van melancholie of hilariteit - maar altijd buitengewone observaties. hij schreef al vaker dat je de deur maar uit hoeft te gaan om in een verhaal terecht te komen. het is alsof die verhalen erop wachten om aangeraakt en verteld te worden. thomas verbogt geeft ze in weinig woorden alle ruimte en laat ze zacht zingen 'een verrukkelijke loomheid, zen-achtige melancholie en fijnzinnige humor.' nrc handelsblad 'het proza van verbogt treft de lezer als een mokerslag.' de telegraaf 'dit doet denken aan het proza van gerard reve en j.d. salinger. **** ' het parool 'er valt veel te lachen en te glimlachen, want hij heeft een groot talent om steeds in absurde situaties verzeild te raken.' de gelderlander