in een verlaten winkelpand op de koolmijnlaan in beringen-mijn brak in de vroege uurtjes van zondag 11 augustus 2019 een brand uit die helaas meerdere levens heeft verwoest. vierentwintig uren uit mijn leven als officier bij de brandweer: ik start zaterdagochtend 10 augustus om zondag 11 augustus 2019 in de late voormiddag te eindigen. het scharnierpunt is zondagnacht 3:08 am. op dat tijdstip veranderde in een ogenblik een brandinterventie die onder controle leek, in de hel op aarde. de impact van die brand is niet te onderschatten. mijn leven bestaat uit twee fases: een fase voor en een fase na de brand. mijn leven is toen veranderd en daar zal ik mee moeten (leren) leven. murw geslagen en totaal in de war spookt een vraag door mijn hoofd: hoe is die interventie zo dramatisch kunnen eindigen: waarom hebben twee brandweermannen het leven verloren en liep een derde zware brandwonden op? "wat heb ik fout gedaan?" om uit de schuldvraag te geraken heb ik mij in de maanden na het incident verdiept in de verschillende facetten van het nemen van beslissingen onder stress en daarvoor werken verslonden van wetenschapsfilosofen, historici, genetici, moleculaire neurobiologen, gedragsbiologen en psychologen. ik moest deze noodlottige interventie kunnen duiden. een goed zicht op de werking van het brein in normale omstandigheden en onder tijdsdruk of stress is voor niemand een overbodige luxe, want niet alleen bij interventies van hulpdiensten, maar ook in het leven van alledag worden gedragingen, gedachten en gevoelens meer vanuit het onbewuste gestuurd dan je op het eerste gezicht zou denken.