wat deed ik daar is een bundel over ontgoocheling door een wereld die zorgt voor stramme weiden en gekneusde slootjes en een bundel vol betovering door de liefde, zonder wie het anders naakt zijn is. maar het is ook een bundel met een neoarchaische ode aan huizinga’s herfsttij der middeleeuwen en poezie waarin tsead bruinja zich afvraagt waarover potvissen zouden roddelen als ze plaatsnamen in het parlement van de noordzee. hier is een tobberige homo ludens van middelbare leeftijd aan het woord die uiteindelijk droomt dat: de kinderen met de kinderen langskomen en er een paar klompjes bij de achterdeur op de mat worden uitgeschopt