maryam hassouni, die op haar vijftiende furore maakte met de televisieserie dunya en desie, won voor haar rol in offers als eerste nederlandse actrice een emmy. ze kroop in de huid van vele karakters, van zelfmoordterrorist tot slachtoffer van de marokkaanse cultuur, en alles wat daartussenin zit. vaak met veel plezier, maar vaker nog met verbazing over steeds weer dezelfde clichematige verhalen die werden geschreven. nooit herkende zij hier zichzelf in. langzaam dringt het tot maryam door: in haar beleving staat de filmindustrie voor destructie en ellende. het wordt haar onmogelijk gemaakt om te acteren, ondanks haar verlangen ernaar. ze gaat studeren en besluit haar eigen verhalen te schrijven. als ze toch nog een keer zwicht voor een grote rol in een televisieserie loopt dat fataal af. pas als ze na jaren het onderzoeksdossier naar aanleiding van haar klachten durft te lezen en de feiten onder ogen ziet weet ze het zeker. ‘ik ben niet het monster: het systeem is ziek.