jan deloof werd in 1930 geboren in de deerlijkstraat in zwevegem. hij draait dus al een tijdje mee. zo lang zelfs dat hij is gaan omkijken en het ogenblik gekomen achtte om iets anders te bundelen dan wat hij schreef over de literatuur in het afrikaans en wat hij uit het bretons vertaalde. in de loop van de jaren heeft hij namelijk ook een handvol aforismen, wat gedichten en enkele verhalen bijeen geschreven. die zijn her en der verspreid of liggen in een diepe slaap verzeild op de bladzijden van wijlen het brugse tijdschrift ‘kruispunt’. de onderhavige bundel ‘wat achterblijft’ bevat die aforismen, verzen en verhalen. vooral deze laatste roepen de sfeer op van een groot vlaams dorp na de tweede wereldoorlog. ze houden ons als het ware een vervormende spiegel voor, eentje uit het spiegelpaleis van op de kermis: het is vermoedelijk allemaal wel echt gebeurd, maar het is leugenachtig doorverteld. tot vermaak van wie het lust.