uit angst dat bepaalde muzikale ervaringen mogelijk in de (persoonlijke) vergetelheid zullen belanden, is doron ketelaars (die lijdt aan een ernstige vorm van muziekliefhebberij) bevindingen en belevingen gaan vastleggen onder de noemer ‘avonturen van een muziekliefhebber’. de titel was het leven maar een popfestival verwijst naar een gezonde adoratie voor muziekfestivals, de plek waar een diversiteit aan artiesten, stijlen en liefhebbers elkaar ontmoeten voor een avontuurlijke reis door het muzikale landschap. deze bundel nodigt u uit om samen te ontdekken waarom 1967 gezien mag worden als rijkste kalenderjaar in de popmuziek, het beter is om je maar niet te wagen aan het organiseren van een popfestival, je er soms goed aan doet weg te blijven van moshpits, mick jagger maar beter niet kon inzetten op een acteercarriere, we de deurzakkers een klein beetje mogen bedanken voor de muziek van de dire straits, we stiekem medelijden moeten hebben met de hardrockband extreme, een vinylplaat niet zomaar een kleurtje mag hebben, het goed is dat bob dylan een tikkeltje eigenwijs is en nog zo veel meer van dit soort onwerkelijke, fabelachtige en buitengewone verhalen.