piloot? chirurg? kinderdromen lijken vaak zo mooi. want wie wil er nu niet de wereld over vliegen en iemand die doodbloedt het leven redden? iedereen wil een held worden, maar hoe pakt dat heldendom in de praktijk uit? emma bruns volgde in haar opleiding tot chirurg een lange weg vol mooie verhalen en stinkende wonden; onwaarschijnlijke avonturen van alkmaar tot afrika; een frustrerend bestaan vol administratie maar ook topdagen vol nieuwsgierigheid, anatomische schoonheid en dankbare patienten. en op een dag was ze het. chirurg. mes in de hand, wereld aan je voeten. toch besloot ze uiteindelijk een ander pad te kiezen. als je denkt dat je door grey’s anatomy, the pitt en dag en nacht wel zo’n beetje weet hoe een ziekenhuis werkt en de zorg in elkaar steekt, dan weet je na lezing van dit boek dat alles anders is. en dus ook anders moet. emma bruns (1986) is traumachirurg en schrijver. ze werkte in diverse ziekenhuizen binnen en buiten nederland. gedurende haar opleiding, promotie en specialisatie schreef ze ruim vijftien jaar voor nrc over het perspectief van de zorgverlener. haar frustraties maar ook haar verwondering over onbegrijpelijke processen van het systeem en de schoonheid van de empathie staan centraal in haar zoektocht. een zoektocht die haar vorig jaar deed besluiten om het mes neer te leggen en de pen op te pakken om de zorg te veranderen.