in een van zijn spraakmakende essays – ‘waarom ik “amerika” afwijs’, uit 1927 – formuleerde menno ter braak (1902-1940) zijn bezwaren tegen de amerikaanse cultuur, die in ons is gedrongen ‘als de tendentie tot wanorde en oppervlakkigheid […] tot rumoer en verkeer’, een cultuur die onherroepelijk zou leiden tot zelfverloochening van onze europese identiteit. zijn waarschuwing ging verloren in de strijd. en over amerika als onze bevrijder klonk tot lang na de oorlog niets dan goeds. in zijn scherpzinnige essay stoft heerma van voss ter braaks waarschuwing af, nu de europese bezwaren tegen amerika heviger zijn dan ooit.