popliedjes lijken oneindig verschillend, maar wie goed luistert, hoort steeds dezelfde bouwstenen terugkeren. dit boek onderzoekt waarom zoveel hits leunen op vergelijkbare akkoordenschema's, refreinstructuren en songlengtes, en wat dat zegt over de manier waarop muziek wordt gemaakt en geconsumeerd. je leest hoe componisten en producers gebruikmaken van herkenbare patronen, welke rol herhaling en spanning spelen bij het aanslaan van een nummer, en hoe streamingdiensten en de aandachtsspanne van luisteraars deze formules verder hebben versterkt. ook komt aan bod hoe deze mechanismen door de decennia heen zijn veranderd. dit boek is met behulp van kunstmatige intelligentie samengesteld en biedt je een toegankelijke, feitelijke inleiding in de structuren achter populaire muziek, zonder muzikale voorkennis te vereisen.