toen de oorlog oekraine in 2022 overspoelde, begon lerares engels iryna kapitonova dagelijks te schrijven. wat begon als korte berichten aan vrienden, groeide uit tot een indringend dagboek van gebed, hoop en vertrouwen in god. te midden van bombardementen, schuilkelders en koude winters blijft ze zoeken naar tekenen van gods aanwezigheid. haar woorden zijn eerlijk en eenvoudig, doordrenkt van de taal van de psalmen: roepen, danken, klagen, en toch blijven geloven. steeds opnieuw ontdekt ze dat geloof kan wortelen in verbrande aarde, dat hoop groeit waar alles verwoest lijkt, en dat licht het duister niet overwint door kracht, maar door volharding. zelfs in de as van de oorlog laat god nieuw leven groeien. als een tulp die zich naar het licht keert.